انحلال شرکت مختلط غیر سهامی

چه در مورد انحلال شرکت مختلط و چه در مورد نتایج انحلال آن، همان مقرراتی اعمال می شود که بر شرکت تضامنی حاکم است. مع ذلک، چون در این باره، دو شرکت کاملاً با یکدیگر مشابهت ندارند، لازم است ضمن تفکیک  موارد انحلال و نتایج انحلال شرت مختلط غیر سهامی، این عدم مشابهت را توضیح دهیم.

 

  • انحلال شرکت مختلط غیر سهامی در مواردی تابع قواعد کلی و مشترک راجع به شرکتهاست. در نتیجه، شرکت در موارد زیر منحل می شود:
    1.وقتی شرکت به مقصودی که برای انجام دادن آن تشکیل شده برسد و یا انجام دادن آن مقصود غیر ممکن شود،
    2. وقتی که شرکت برای مدت معین تشکیل شده و مدت منقضی شده باشد،
    3. هرگاه شرکت ورشکست شود،
    4. در صورت تراضی تمامی شرکا،
    5. در صورت انتفای تعدد شرکا.
    علاوه بر این شرکت در موارد دیگری هم منحل می شود.این موارد همانهاست که در مورد شرکت تضامنی معتبر است:
    1.صورتی که یکی از شرکا به دلایلی انحلال شرکت را از دادگاه تقاضا کند و دادگاه آن دلایل  را موجه دانسته، حکم به انحلال بدهد،
    2. در صورت فسخ یکی از شرکا تحت شرایط ماده 137 قانون تجارت، حتی اگر شریک فسخ کننده شریک با مسئولیت محدود باشد،
    3. در صورت فوت یا محجوریت یکی از شرکای ضامن، به شرط تحقق شرایط مندرج در مواد 139 و 140 قانون تجارت. همان طور که دیدیم، این دو ماده در صورت فوت یا محجورت یکی از شرکای ضامن، بقای شرکت را موکول به توافق شرکای در قید حیات و قائم مقام متوفی یا محجور می دانند و البته قید می کنند که عدم اعلام رضایت قائم مقام اشخاص اخیر در مهلت یک ماه از تاریخ فوت یا حجر، به منزله اعلام رضایت است.
    آنچه دربارۀ موارد انحلال شرکت تضامنی گفتیم در مورد شرکت مختلط غیرسهامی نیز صدق می کند. بنابراین، تکرار آنها ضرورت ندارد. اما باید تذکر داد که در شرکت مختلط غیرسهامی، ورشکستگی یکی از شرکای با مسئولیت  محدود موجب انحلال شرکت نمی شود. این راه حل منطقی است؛ چه آنچه موجب انحلال  شرکت تضامنی به سبب ورشکستگی شریک می شود این است که شریک تضامنی، مسئول پرداخت تمام طلب شرکت است و وقتی که او قادر به پرداخت نباشد، شرکت پشتوانه دیگری ندارد تا بتواند پرداخت خود را بر عهده بگیرد؛ در حالی که در شرکت مختلط غیر سهامی چنین وضعیتی وجود ندارد؛ یعنی تا شریک ضامن هست و متعهد پرداخت تمام دیون است، نیازی به شریک با مسئولیت محدود احساس نمی شود از طرفی اگر شریک با مسئولیت محدود قبلاً تمام سهم خود از سرمایه را پرداخت کرده باشد، دیگر اصولاً بدهکار نیست تا بحث عدم قدرت پرداخت طلب شرکت در مورد او مصداق داشته باشد. البته اگر چنین شریکی تعهد خود به آوردن حصه اش را به تمامی انجام نداده باشد طلبکاران شرکت می توانند در صورت ورشکسته شدن چنین شریکی، به او نیز مراجعه کنند. در این باره ماده 158 قانون تجارت توضیح می دهد که: «در صورت ورشکستگی یکی از شرکای با مسئولیت محدود، بابت پرداخت سهم شریک از سرمایه وثیقه ای داشته باشند، مسلماً جزء غرمای شریک قرار نمی گیرند و باید طلبشان پیش از سایر طلبکاران از دارایی شریک با مسئولیت محدود پرداخت شود.
  • در مورد نتایج انحلال شرک مختلط غیر سهامی نیز آنچه در مورد سایر شرکتها و به ویژه شرکت تضامنی گفته شد، در این مورد نیز صادق است که عمدتاً دربارۀ تصفیه اموال شرکت و تقسیم آنها میان طلبکاران است؛ اما در مورد این نوع شرکت باید دو نکته اساسی تذکر داده شود:
    - اول اینکه اگر دارایی شرکت برای تأدیه قروضش کافی نباشد، طلبکاران شرکت حق دارند بقیه طلب خود را از دارایی شخصی تمام یا هر یک از شرکای ضامن وصول کنند. در چنین فرضی، طلبکاران شرکت و طلبکاران شخصی شرکای ضامن، متساوی الحقوق خواهند بود(ماده 157ق.ت). اگر شرکای ضامن بیش از یک نفر باشند، مسئولیت آنها در مقاب طلبکاران و روابط آنها با یکدیگر، تابع مقررات شرکتهای تضامنی است(ماده 160 ق.ت).
    - دوم اینکه در صورت ورشکستگی شرکت مختلط غیر سهامی، دارایی شرکت بین طلبکاران خود شرکت تقسیم می شود و طلبکاران شخصی شرکا در آن حقی ندارند. ماده 156 قانون تجارت که این نکته را بیان می کند در پایان اضافه می کند: «سهم الشرکه شرکای با مسئولیت محدود نیز جزو دارایی شرکت محسوب است». قید عبارت اخیر از این نظر ضروری است که اگر شرکت ورشکسته شده باشد، طلبکاران شخصی شریک با مسئولیت محدود، حق توقیف و وصول سهم الشرکه شریک در شرکت را ندارند، حتی اگر برای مثال به سبب ورشکستگی شریک با مسئولیت محدود، او قادر به پرداخت طلب طلبکاران شخصی خود نباشد. این ماده یکی دیگر از دلایل انتقال قطعی آورده های شرکا به شرکت حین تشکیل آن است.

Tags: ثبت شرکت غیر سهامی